Studio RN87 / Practice
Artist Statement

RN87 vertrekt vanuit het digitaal verstoren van beelden. Beeldbestanden worden gemanipuleerd, gecorrumpeerd en soms zo ver beschadigd dat ze bijna uit elkaar vallen. Die werkwijze is deels een verzet tegen de hedendaagse fixatie op perfectie en afgeliktheid, een tendens die door AI nog sterker wordt. RN87 zoekt net naar de schoonheid van imperfecties, fouten en het gebrokene.
De meeste werken vertrekken van zelfgemaakte foto’s en video’s. Wanneer het onderwerp daarom vraagt, wordt ook found footage gebruikt. Het oorspronkelijke beeld blijft meestal herkenbaar, maar tijdens het proces wordt het steeds verder gecorrumpeerd. Daarin ontstaat een spanning tussen de intentie om iets herkenbaars te behouden en de neiging om door te gaan tot alleen ruis overblijft.
Toeval speelt daarin een centrale rol. Glitches laten zich nooit volledig voorspellen. Juist die serendipiteit maakt ze interessant. Ze weerspiegelt iets van de schijnbare willekeur van het leven. Iedereen doet maar wat, terwijl we tegelijk voortdurend proberen orde en zekerheid te creëren. Ook digitale data behandelen we als iets exacts en betrouwbaars, terwijl een kleine verschuiving voldoende kan zijn om die zekerheid volledig te ontregelen.

RN87 gebruikt digitale technieken in de eerste plaats als beeldend materiaal. De glitch is geen effect dat achteraf over een beeld wordt gelegd, maar een proces waarin het beeld zelf wordt aangetast. Fouten, compressie, datamoshing en corruptie worden bewust opgezocht om tot vormen te komen die vooraf niet volledig te controleren zijn.
Die manier van werken strekt zich ook uit tot de presentatie. In virtuele en VR omgevingen kan de toeschouwer letterlijk in het beeld terechtkomen. Dat sluit aan bij het maakproces zelf: beginnen met iets herkenbaars en steeds verder in de data en vervorming verdwijnen.
De zoektocht is in de eerste plaats esthetisch, maar staat niet los van de wereld waarin de beelden ontstaan. Maatschappelijke reflectie en kritiek kunnen onderdeel worden van het werk, niet als vast programma, maar vanuit de overtuiging dat een kunstenaar zich ook tot zijn omgeving en tijd moet verhouden.
